امام هشتم
امام هشتم
از آن روزی که تقسیم بلا شد غریبی قسمت شاه رضا شد
نمودش جلب[1] مامون از مدینه زکین دور از دیار و اقربا شد
فغان و آه از آن ساعت که آن شاه زظلم خصم مسموم جفا شد
دل زارش غریق لُجّه[2] غم وزان غم طوس همچون کربلا شد
چه گویم که من از آن ساعت که آن شاه برون از محضر و بر سر عبا شد
رخ چون ارغوان[3] شد زعفرانی لب یاقوتیش چون کهربا[4] شد
همی از سوز دل بنشست و برخواست زتاب زهر در رنج و بلاشد
بیاد خواهرش معصومه زار دلش خونبار و چشمش پر بکا شد
نبودی بر سرش غیر از اباصلت[5] غریب و بیکس و بیآشنا شد
گهی گفتا محمد در کجایی بیا بنگر که دردم بیدوا شد
[1] جلب به فتح جیم و سکون لام یعنی کشیدن
[2] لجه به ضم لام فتح جیم مشدد یعنی دریا،میانه دریا و نیز به معنی جماعت بسیار هم استعمال شده
[3] ارغوان به فتح همزه و غین درختی است دارای برگهای گرد و گلها سرخ رنگ قبل از آنکه برگهایش بروید گل میدهد
[4] کهربا به فتح کاف مخخف کاه رباصمغ بعضی درختان که در قدیم تولید و مانند سنگ سخت شده و بر اثر مالش دارای خاصیتی میشد که کاه را به خود جذب میکرد در عربی کهربا به قوه برق اطلاق میشود
[5] اباصلت هروی نامش عبدالسلام ابن صالح از علمای شیعه است و کسی در تشییع او توقف نکرده الاشیخ الطایفه ابو جعفر طوسی که صریحا او را عامی نوشته و محققین رجال این رای را حمل بر التباس نمودهاند زیرا که خواجه را با اهل سنت اختلاط و امتزاجی به کمال داشته و احادیث آنان را نقل میکرده نقل این آمیزش باعث فتوای شیخ طوسی شده وگرنه جمعی از علمای سنت و جماعت هم به تشییع او تصریح کردهاند علامه کشی از ابن نعیم و احمد ابن سعید رازی روایت نموده که انه ثقه:مامون علی الحدیث ولکنه شیعی محب لال الرسول صاحب میزان الاعتدال میگوید ابوالصلت عبدالسلام بن صالح رحل صالح الا انه شیعی و از ابن جوزی منقول است انه خادم الرضا علیه السلام شیعی مع صلاصه مزار اباصلت را در سه جا نشان میدهند:1.در خارج شهر مقدس مشهد 2.در بلده طیبه قم 3.در سمنان و در هریک از این شهرها بناء و بقعه به نام ایشان مشهود است.